แหล่งเงินได้ ( ม.41 )   พิจารณาดังนี้

เงินได้เกิดจากแหล่งในประเทศ  

หมายถึง เงินได้ที่เกิดขึ้น หรือเป็นผลสืบเนื่องจาก (ไม่สนว่าจะจ่ายในหรือนอกประเทศ  และไม่สนว่าผู้มีเงินได้จะเป็นผู้อยู่ในประเทศหรือไม่  และไม่สนว่าเป็นคนไทยหรือไม่)

1. หน้าที่งานที่ทำในไทย อาจเนื่องจากการจ้างแรงงาน  บริการส่วนบุคคล  หรือหน้าที่งานใดๆ ของผู้มีเงินได้ที่ปฏิบัติงานในไทย
ตัวอย่าง

• บจ.ไทย ทำสัญญาจ้าง บจ.B (อยู่ตปท) เป็นที่ปรึกษาวิศวะ โดยบจ.B ส่งนาย A พนง.เข้ามาปฎิบัติงานที่ปรึกษาให้ บจ.ไทย 2 ปี  นายA รับค่าจ้างจากบจ.B โดยตรง และนำค่าจ้างเข้ามาใช้จ่ายในไทยบางส่วน เงินเดือนที่นาย A ได้รับถือเป็นเงินได้จากหน้าที่งานที่ทำในไทย ต้องนำเงินเดือนทั้งหมดไม่ว่าจะจ่ายในหรือนอกไทยมารวมคำนวณเสียภาษี และเมื่อ บจ.ไทยมิได้เป็นผู้จ่ายเงินได้ จึงไม่มีหน้าที่หัก vat
• บจ.ไทยจ่ายค่าตอบแทนให้จนท.ญี่ปุ่นที่เข้ามาปฎิบัติงานในไทย โดยให้บจ.แม่ในญี่ปุ่นจ่ายเงินให้จนท.ญี่ปุ่นไปก่อน แล้วจึงส่งใบแจ้งหนี้เรียกเก็บเงินจากบจ.ไทยในภายหลัง ถือว่าบจ.ไทยเป็นผู้จ่ายเงินค่าตอบแทนให้แก่จนท.ญี่ปุ่นในวันที่บจ.แม่จ่ายเงินให้แก่จนท.   ถือเป็นเงินได้จากหน้าที่งานที่ทำในไทย  และเมื่อบจ.ไทยเป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมิน ต้องหัก vat

กรณีเงินได้เนื่องจากหน้าที่งานที่ทำในตปท. แม้ผลของการปฏิบัติงานจะทำให้บุคคลในไทยได้รับปย. เงินได้ที่ผู้มีเงินได้ได้รับเนื่องจากหน้าที่งานดังกล่าว ไม่ถือเป็นเงินได้ที่เกิดจากแหล่งเงินได้ในไทย
ตัวอย่าง

• บจ.ไทยจ้าง นายโมจิ ชาวญี่ปุ่นให้ทำหน้าที่รวบรวมและแนะนำรายชื่อบริษัทในญี่ปุ่นที่สนใจจะซื้อสินค้าของบจ.ไทย โดยบจ.ไทยจะติดต่อเอง และให้ติดตามตรวจสอบสินค้าที่ส่งไปด้วยว่าชำรุดบกพร่องหรือไม่  นายโมจิได้รับค่าตอบแทนจาก บจ.ไทยเป็นรายเดือน กรณีนี้ถือเป็นหน้าที่งานที่ทำในตปท. ไม่เสียภาษีบุคคลธรรมดา  บจ.ไทยจึงไม่ต้องหัก wht  ( คิดว่าเป็นเงินได้ 40(2) เลยไม่เสียภาษี  แต่หากเป็น 40(1) ต้องเสียภาษี ดูข้อ 3. - ณุ)

2. กิจการที่ทำในไทย  ( ผู้มีเงินได้อาจไม่ได้เข้ามาในไทยเลยก็ได้ เช่น เปิดภัตตาคาร  เปิดร้านขายสินค้า  โรงงาน )

3. กิจการของนายจ้างในไทย  

หมายถึง ผู้มีเงินได้ได้รับเนื่องในการปฏิบัติงานให้แก่กิจการในไทยของนายจ้างที่อยู่ในไทย  โดยนายจ้างในไทยเป็นผู้จ่ายค่าจ้างให้แก่ผู้มีเงินได้  ดังนั้นแม้ผู้มีเงินได้จะต้องไปทำหน้าที่งานในตปท. ก็ต้องถือว่ามีแหล่งเงินได้ที่เกิดในไทย 

ตัวอย่าง  กรณีถือเป็นเงินได้เนื่องจากกิจการของนายจ้างในไทย  ( สังเกตว่า นายจ้างในไทย เป็นผู้จ่ายเงินโดยตรง - ณุ )

• บจ.ไทย ส่งชาวต่างชาติไปคุมการก่อสร้างที่ตปท.เป็นเวลานานติดต่อกัน 
• นาย พ. ปฎิบัติหน้าที่เป็นผจก.ธนาคารไทย ซึ่งตั้งอยู่ฮ่องกง  ธ.ไทยจ่ายเงินได้ส่วนหนึ่งเข้าบช.เงินฝากในไทย อีกส่วนเข้าบช.เงินฝากที่ฮ่องกง   เสียภาษีทั้งหมด
• ส่งพนง.ไปฝึกงานที่ตปท. โดยบจ.ไทยยังคงจ่ายเงินเดือน เบี้ยเลี้ยง ค่าที่พัก (สงสัยว่า ก็ต้องเสียภาษีทั้ง 2 ปท.เลยจิ   ถ้าไม่มีอนุสัญญาภาษีซ้อน ภาษีกินไปหมดแน่ – ณุ)

แต่หากผู้มีเงินได้ปฏิบัติงานในตปท.ให้นายจ้างในปท.ไทย แต่เป็นการปฎิบัติงานให้กิจการที่อยู่นอกปท.ของนายจ้างในปท.ไทย  เงินได้นั้นไม่ถือเป็นแหล่งเงินได้ในปท.ไทย  ( สังเกตว่า สาขาที่ตปท.เป็นผู้จ่ายเงิน  ไม่ใช่นายจ้างในไทยจ่ายเงิน - ณุ )
ตัวอย่าง

• บจ.ไทยตั้งสนง.ตัวแทนในตปท. เพื่อทำหน้าที่ติดต่อลูกค้าและสั่งซื้ออุปกรณ์ โดยบจ.ไทยจะส่งเงินไปให้สนง.ตัวแทน เป็นคชจ. ซึ่งรวมทั้งเงินเดือนพนง.ตปท.ที่ทำสัญญาจ้างในตปท.  
• นาย ข. เป็นผจก.ธนาคารไทยประจำสาขาในตปท.  ได้รับเงินเดือนจากสาขาธนาคารในตปท. 
• บจ.ไทย ส่งพนง.ไปปฎิบัติงานที่บริษัทร่วมทุน ซึ่งเป็นนิติบุคคลตามกม.ตปท.  ซึ่งบจ.ไทยเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทร่วมทุนดังกล่าว  โดยพนง.ที่ส่งไปปฎิบัติงานในตปท.จะได้รับเงินเดือนที่จ่ายจากบจ.ไทยส่วนหนึ่ง และจากบริษัทร่วมทุนในตปท.อีกส่วนหนึ่ง   เงินเดือนส่วนที่บจ.ไทยจ่าย ต้องเสียภาษี

4. ทรัพย์สินที่อยู่ในไทย ( ดอกเบี้ย เงินปันผล ค่าเช่า เงินได้จากการขายทส.ฯลฯ )

เงินได้เกิดจากแหล่งนอกประเทศ  

หมายถึง เงินได้ที่เกิดขึ้น หรือเป็นผลสืบเนื่องจาก

1. หน้าที่งานที่ทำในตปท.
2. กิจการที่ทำในตปท.
3. ทรัพย์สินที่อยู่ในตปท

จะเป็นผู้เสียภาษีในไทย ก็ต่อเมื่อเข้าองค์ประกอบ 2 ข้อ ดังนี้ 

1. ผู้มีเงินได้ เป็น ผู้อยู่ในไทยในปีภาษีนั้น  ( อยู่ในไทยถึง 180 วัน ในปีปฏิทินเท่านั้น  ถ้าอยู่คาบเกี่ยว 2 ปี...ไม่นับ และเริ่มนับวันที่เข้ามาตามหนังสือเดินทาง )
2. ผู้มีเงินได้ นำเงินได้นั้นเข้ามาในไทยในปีภาษีนั้นด้วย

ตัวอย่าง 

• ผู้มีถิ่นอยู่ในตปท.เดินทางเข้ามาพำนักในไทย และได้รับเงินประกันสังคมเป็นรายเดือนจากรัฐบาลตปท.ในไทย ถือเป็นเงินได้เนื่องจากหน้าที่งานที่ทำในตปท.  หากเข้ามาอยู่ในไทยถึง 180 วัน ก็ต้องเสียภาษี
• นาย A เป็นพนง.ของสายการบินตปท. ต้องปฏิบัติงานบนเครื่องบิน และยังมีหน้าที่อำนวยความสะดวกในการติดต่อกับสนง.ใหญ่ของสายการบิน ซึ่งเงินได้ทั้งหมดต้องเดินทางไปรับยังสนง.ใหญ่ในตปท.   เงินได้จากการปฎิบัติหน้าที่บนเครื่องบินที่นาย A ได้รับ ไม่ถือเป็นแหล่งเงินได้ในไทย  ไม่เสียภาษี เว้นแต่เข้าตามเกณฑ์   ส่วนการปฎิบัติหน้าที่บนภาคพื้นดินที่กรุงเทพ นอกเหนือจากการปฎิบัติงานประจำบนเครื่องบินถือเป็นหน้าที่งานที่ทำในไทย ต้องเสียภาษี